خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنچه باید همه داری و نداری مانندکس نگوید مه و خورشید به رویت مانند
۲
اتفاق است که بی مثل جهانی لیکنقیمت حسن تو صاحب‌نظران می‌دانند
۳
عکس گل‌های رخ خویش در آیینه ببینتا ز اندیشه بستان و گلت بستانند
۴
التفاتی نبود چشم خوشت را به کسیبر سر خاک درت شاه و گدا یکسانند
صفحهٔ ۱ از ۲