خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که او عاشق جمال بودشاهدش خود گواه حال بود
۲
گر بود پاکباز شاهد نیزپاک و روشن‌تر از زلال بود
۳
حال اگر برخلاف این باشددوستی هر دو را وبال بود
۴
چشم خود را به آب شرم بشویتا که شایسته جمال بود
صفحهٔ ۱ از ۳