خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بوسه‌ای را گر به جان شاید خریدجان بباید داد روز من یزید
۲
یافتن معشوق را چون ممکن استاز وصال امید نتوانم برید
۳
پای اگر عاجز شود نتوان نشستگه به پهلو گه به سر خواهم دوید
۴
تا نفس آید نشاید دم زدنتا رگی جنبد نشاید آرمید
صفحهٔ ۱ از ۳