خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر نگار من از رخ نقاب بگشایدبه حسن خویش جهان سر به سر بیاراید
۲
جمال خود به نقاب از نظر همی‌پوشدبه سمع او برسانید، کاین نمی‌باید
۳
از آفریدن شاهد غرض همین بوده‌ستکه از مشاهده صاحب دلی بیآساید
۴
به آستین و به دامان شکر کشند آنجاکه پسته را به سخن یا به خنده بگشاید
صفحهٔ ۱ از ۲