خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رویت به از آن آمد انصاف که می‌بایدبا روی تو در عالم گر گل نبود شاید
۲
با ما نفسی بنشین کان روی نکو دیدنهم چشم کند روشن هم عمر بیفزاید
۳
گر هر سر موی از من صاحب‌نظری باشدنظارهٔ رویت را چشمی دگرم باید
۴
در زلف تو آویزم وز بند تو نگریزمزنجیر گر این باشد دیوانه بیاساید
صفحهٔ ۱ از ۲