خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۱۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نفس کافر کیش را عشق تو در ایمان کشیددیو را حکم سلیمان باز در فرمان کشید
۲
در میان ظلمت آب زندگانی جست خضرنور توفیقش به سوی چشمهٔ حیوان کشید
۳
آرزوی آب شیرین یافت در دریا صدفابر نیسانی به دوش از بهر او باران کشید
۴
روح قدسی کشت عیسی را معاین تاکه اورخت خود زین خاکدان بر گنبد گردان کشید
صفحهٔ ۱ از ۲