خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۱۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه می خورده است چشم نیم‌خوابشکه او مست است وهشیاران خرابش
۲
زهی بیداری بختم در آن شبکه آید خواب تا بینم به خوابش
۳
اگر پرسد که بی ما زنده چونینخواهد بود جز حیرت جوابش
۴
اگر آن زلف چون شب‌های هجراننگشتی سایه‌بان آفتابش
صفحهٔ ۱ از ۲