خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۱۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پرده خویش تویی پرده برانداز ز پیشیار بارت ندهد تا نشوی دشمن خویش
۲
آفتابی‌ست که از دیدۀ کس نیست دریغگر هواهای تو چون ابر نباید در پیش
۳
آشنایی نبود جان تو را با جانانتا به خود باشی و داری سر بیگانه و خویش
۴
هر که برخاست خیال دو جهان از نظرشپادشاهی‌ست به معنی و به صورت درویش
صفحهٔ ۱ از ۲