خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۱۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوبهار و بوی زلف یار و انفاس نسیماهل دل را میدهد پیغام جنات نعیم
۲
صبح سر بر زد ز مشرق باده پیش آر ای ندیمیک زمانم بیخبر کن تاکی از امید و بیم
۳
مرغ گویا گشت مطرب گو نوایی خوش بزنیاد ده ما را وفای یار و پیمان قدیم
۴
هر گران جانی نشاید مجلس اصحاب رابا ملیحی شنگ باشد یا سبک روحی ندیم
صفحهٔ ۱ از ۳