خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۱۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تازه شود حیات ما چون بگشاید او دهنبوی گل است یا نفس آب حیات یا سخن
۲
از نفسش مشام ما نافه مشک می‌شودشاید اگر برون بری مجمر عود از انجمن
۳
گر به چمن در آید او یاد نیاورد کسیبا حرکات قامتش جنبش سرو و نارون
۴
باد غبار کوی او برد سحر به بوستانچون بشنید بوی او گل بدرید پیرهن
صفحهٔ ۱ از ۲