خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۱۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا سرم خالی نگردد از خیال ما و منخویشتن باشم حجاب روی یار خویشتن
۲
تن که زحمت می‌دهد جان را نخواهم صحبتشحیف باشد در میان جان و جانان پیرهن
۳
رونق حسن پری رویان نماند در جهانگر نقاب از رخ براندازد جهان‌آرای من
۴
چون بود خورشید را از جانب مشرق طلوعسهل باشد گر سهیلی برنیاید از یمن
صفحهٔ ۱ از ۳