خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۱۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیالی بود و خوابی وصل یارانشب مهتاب و فصل نوبهاران
۲
میان باغ و یار سرو بالاخرامان بر کنار جویباران
۳
چمن میشد ز عکس عارض اومنور چون دل پرهیزگاران
۴
سر زلفش ز باد نوبهاریچو احوال پریشان روزگاران
صفحهٔ ۱ از ۲