خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۱۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشقی چیست به جان بندهٔ جانان بودنگر لبش جان طلبد دادن و خندان بودن
۲
سوی زلفش نظری کردن و دیدن رویشگاه کافر شدن و گاه مسلمان بودن
۳
هست در چشمه خورشید ز رویت اثریچون توان منکر خورشید پرستان بودن
۴
پرتو روی الهی چو بر انسان افتادرسم شد شیفتۀ صورت خوبان بودن
صفحهٔ ۱ از ۳