خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۱۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دارم امید وصل تمنای من ببینطبع مشوش و دل شیدای من ببین
۲
برگ گل و بنفشه ببویم هزار باربر یاد روی و مویش سودای من ببین
۳
همرنگ روی دوست گلی جستم از چمنگل گفت رنگ چهره زیبای من ببین
۴
گفت این چنین محالی انصاف کل نگربشنیدم این حدیث تو یارای من ببین
صفحهٔ ۱ از ۲