خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۱۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حدیث زلف و خال و چشم و ابرونگوید جز زبان عشق نیکو
۲
به آب دیده غسلی ده نظر رامگر بندند آب وصل در جو
۳
که چشمی کاو هوا آلوده باشدنباشد محرم آن چشم و ابرو
۴
جمال دوست را آیینه آمدرخ زیبای وی صاحب‌نظر کو
صفحهٔ ۱ از ۳