خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۱۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماه رویا دوش عزم جام و ساغر کرده‌ایخواب دوشین در کنار یار دیگر کرده‌ای
۲
دشمنم را تا سحرگه شمع مجلس بوده‌ایوز فروغ چهره ایوانش منور کرده‌ای
۳
حلقه‌های زلف را یک یک زهم بگشوده‌ایبزم را از نکهت عنبر معنبر کرده‌ای
۴
تا نگردد همدمت از تلخی می ترش‌رویزان لب شیرین دهانش پر ز شکّر کرده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۲