خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۱۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای باد نو بهاری بوی بهشت داریاز سوی گل رسیدی یا پیک آن نگاری
۲
نی این چنین نسیمی از گلستان نیایدمعلوم شد ز بویت کز هم‌دمان یاری
۳
بر منزلی گذشتی داری از او نشانیچون زلف مشک بارش خوش بوی بی‌قراری
۴
بویی که روح بخشد دل را فتوح بخشداز زلف یارم آید ای گل تو آن نداری
صفحهٔ ۱ از ۲