خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۱۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بازیچه نیست آخر آیین عشق‌بازیبا دوست درنگیرد تا روح در نبازی
۲
چون شاهد حقیقی محجوب شد ز غیرتدر بت‌پرستیم دان با نسبت مجازی
۳
تا آفتاب تابان از شرق برنیایدپروانه می‌نماید با شمع عشق‌بازی
۴
گل‌های نوبهاری چون در شکفتن آیدای نخل‌بند آن به کز موم گل نسازی
صفحهٔ ۱ از ۳