خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۱۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیگر نخوانم جان تورا زیرا که از جان خوشتریاز حسن خوبان نشمرم حسنت که زایشان خوشتری
۲
تشبیه رویت کردمی در حسن هر باری به مهچون نیک وا دیدم بسی از ماه تابان خوشتری
۳
در بوستان گل دیده‌ام سنبل بسی بوییده‌اماز رو و مو ای خوش پسرهم زین و هم زان خوشتری
۴
چون زلف عنبربار خود داری پریشان کار منلیکن چو از باد صبا گردد پریشان خوشتری
صفحهٔ ۱ از ۲