خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۱۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به یک کرشمه توانی که کار ما سازیولی به چارۀ بیچارگان نپردازی
۲
در آرزوی خیالت غلام خوابم منخنک کسی که تواش همنشین و همرازی
۳
عیار مهر تو یک ذره کم نگردانماگر به بوته عشقم چو سیم بگدازی
۴
چو ما به دیدن رویت ز دور خرسندیمنسیم با سر زلفت چرا کند بازی
صفحهٔ ۱ از ۳