خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۲۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خواب که میبینمت از بهر خیالیحیف است که با دیده تو را نیست وصالی
۲
از رهگذر خواب توان دید خیالتدر آرزوی خواب شدم همچو خیالی
۳
راضیست به دیدار خیالی ز جمالتآن دیده که با روی تواش بود مجالی
۴
در یاد توام روز و شبم فکر تو باشدیک دم ز تو خالی نشوم در همه حالی
صفحهٔ ۱ از ۲