خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۲۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مباد دل ز هوای تو یک زمان خالیکه اعتبار ندارد تنی ز جان خالی
۲
همای عشق تو را هست آشیان دل منمباد سایه آن مرغ از آشیان خالی
۳
در آن جهان نبود مایه هیچ جانی راکه ز اشتیاق تو باشد در این جهان خالی
۴
ز غیرتی که مرا بر سگان کوی تو هستکنم همیشه زمینش ز استخوان خالی
صفحهٔ ۱ از ۲