خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۲۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز بهر تو باید مرا زندگانیکه شیرینتری از زمان جوانی
۲
جهان با حضور تو خوش مینمایدمباد از تو خالی که جان جهانی
۳
زمان با وجود تو گوید زمین راکه اکنون تو روشنتر از آسمانی
صفحهٔ ۱ از ۱