خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۲۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دانی چگونه باشد از دوستان جداییچون دیده‌ای که ماند خالی ز روشنایی
۲
سهل است عاشقان را از جان خود بریدنلیکن ز روی جانان مشکل بود جدایی
۳
در دوستی نیاید هرگز خلل ز دوریگر در میان جانان مهری بود خدایی
۴
هر زر که خالص آید بر یک عیار باشدصد بار اگر در آتش او را بیازمایی
صفحهٔ ۱ از ۳