خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۲۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برای دیدن رویت خوش است بیناییز بهر نام تو آید به کار گویایی
۲
نشسته بر در گوش است جان ما شب و روزبدان هوس که اشارت بدو چه فرمایی
۳
ز حسن روی تو رضوان امید می‌داردکه روز حشر مگر روضه را بیارایی
۴
چو در بهشت روی می‌نگر در آب حیاتببین مشاهده خویش تا بیاسایی
صفحهٔ ۱ از ۲