خلوتی با سعدی
حکایت شمارهٔ ۴۷
باب دوم در اخلاق درویشان
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیدم گلِ تازه چند دستهبر گنبدی از گیاه رُسته
۲
گفتم: چه بود گیاهِ ناچیزتا در صفِ گل نشیند او نیز؟
۳
بگریست گیاه و گفت: خاموشصحبت نکند کرم فراموش
۴
گر نیست جمال و رنگ و بویمآخر نه گیاهِ باغِ اویم؟
صفحهٔ ۱ از ۳