خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به خدا اگر به فیضت اثری رسد ز فیضتگذرد ز آسمان‌ها بدرد حجاب‌ها را
۲
صبا به لطف بگو ختم آل طاها راکه فرقت تو به زاری بسوخت دل‌ها را
۳
قرار خاطر ما هم تو میتوانی شدکه سر به کوه و بیابان تو دادهای ما را
۴
برون خرام ز مغرب که تیره شد آفاقز رسم خویش بگردان طلوع بیضا را
صفحهٔ ۱ از ۲