خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مژده آمدنت داد صبا دوران رارونق عهد شبابست دگر ایمان را
۲
ای صبا گر به مقیمان درش بازرسیبرسان بندگی و خدمت مشتاقان را
۳
گر به منزلگه آن نایب حق ره یابمخاک روب در آن خانه کنم مژگان را
۴
رفعت پایه ما خدمت اهل البیت استنیست حاجت که بر افلاک کشیم ایوان را
صفحهٔ ۱ از ۲