خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا بیا که ز هجر تو کار دل زاریستز دست رفت دل و کار وقت دلداری است
۲
به آستان تو مشکل توان رسید آریعروج بر فلک سروری به دشواری است
۳
وصال او طلبیدن نه کار هر خامی استبسوز ای دل اگر با منت سریاری است
۴
عبادت و ورع و زهد و علم میبایدبه وصل او نرسد هر که زین هنر عاری است
صفحهٔ ۱ از ۲