خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همای اوج سعادت به دام ما افتدامام را گذر ار بر مقام ما افتد
۲
حبابوار براندازم از نشاط کلاهمیئی ز معرفتش گر به جام ما افتد
۳
ز سلسبیل معارف که نوشد او یا ربکه قطرهای ز زلالش به کام ما افتد
۴
به بارگاه رفیعش که مهر و مه نرسدکی اتفاق مجال سلام ما افتد
صفحهٔ ۱ از ۳