خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی خجسته زمانی که یار باز آیدبه کام غمزدگان غمگسار باز آید
۲
اگر فدای امام زمان نخواهد شدز سر چه گویم و سر خود چکار باز آید
۳
به پیش خیل خیالش کشیدم ابلق چشمبه آن امید که آن شهسوار باز آید
۴
دی خفا چه جفاها که کرد و دل بکشیدبه بوی آن که دگر نوبهار باز آید
صفحهٔ ۱ از ۲