خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نفس برآید و مقصود بر نمیآیدفغان که بخت من از خواب بر نمیآید
۲
کسی ز مهدی هادی نشان نمیبخشدبه سوی ما ز خیالش خبر نمیآید
۳
به آب دیده شب و روز تربیت کردمنهال گلبن شوقش به بر نمیآید
۴
در این خیال به سر شد زمان عمر و هنوززمان محنت هجرش به سر نمیآید
صفحهٔ ۱ از ۲