خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خستگان را چو طلب باشد و قوت نبوددوست را چاره به جز مرهم رحمت نبود
۲
خیره آن دیده که گریان نبود در غم توتیره آن دل که در او شمع محبت نبود
۳
دولت از مهدی هادی طلب و سایه اوهر که را عدل نباشد فر دولت نبود
۴
پادشاهی نرسد جز نبی و عترت اوزانکه عصمت دگری را و طهارت نبود
صفحهٔ ۱ از ۲