خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۱۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسی شدم به بلاد و جبال و کوچه و باغبه کوی مهدی هادی کسی نداد سراغ
۲
چه حکمتست که محرومم از جمال اماممگر ز معصیت آید مرا به دل این داغ
۳
مرا شب است ز هجران او سراسر عمرولیک هست به دست دلم ز شوق چراغ
۴
کجاست پیک صبا تا به کوی حضرت اوتحیتی ز من خسته دل کند ابلاغ
صفحهٔ ۱ از ۲