خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۱۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نماز شام غریبان چو گریه آغازمبه مویههای غریبانه قصه پردازم
۲
به یاد مهدی هادی چنان بگریم زارکه راه و رسم فراق از جهان براندازم
۳
من از دیار حبیبم نه از بلاد غریبمهیمنا به رفیقان خود رسان بازم
۴
خدای را مددی ای رفیق ره تا منبه کوی مهدی هادی علم برافرازم
صفحهٔ ۱ از ۲