خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۱۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طفیل نور امامند آدمی و پریارادتی بنما تا سعادتی ببری
۲
چو مستعد نظر نیستی وصال مجویکه جام جم نکند سود وقت بیبصری
۳
بکوش خواجه و خالی مباش از غم اوکه بنده را نخرد کس به عیب پرهنری
۴
بیا و جنت طوبی بخر به مهر امامدر این معامله غافل مشو که حیف خوری
صفحهٔ ۱ از ۲