خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۱۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نامحرمان بسازید با جاهلی و پستی!ای کوته آستینان تا کی دراز دستی
۲
با خارجی مگوئید حرف خروج قائمبگذار تا بمیرد در عین خودپرستی
۳
قدر امام بشناس ورنه جهان سرآیدناخوانده نقش مقصود از کارگاه هستی
۴
گو شیعه را تو خوش باش با ضعف ناتوانیبیماری اندرین ره خوشتر ز تندرستی
صفحهٔ ۱ از ۲