خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۱۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر از روشِ حافظ و قرآن به در آییهر ره که روی باز پشیمان به در آیی
۲
بردار سرودی ز کلامش طرب انگیزشاید دمی از غُصّهٔ هجران به در آیی
۳
جان میدهم از حسرتِ دیدارِ تو چون صبحباشد که چو خورشید درخشان به در آیی
۴
تا کی چو صبا بر تو گمارم دم همتکز غنچه چو گل خرم و خندان به در آیی
صفحهٔ ۱ از ۲