خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۱۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که حرمانی ما را تو روا میداریمخلصان را ز بر خویش جدا میداری
۲
آن جفاها که فراق تو به ما کرد و کندما تحمل نکنیم ار تو روا میداری
۳
من در این شکوه که آمد خبری از بر اوکای فلانی گله از حضرت ما میداری؟!
۴
تو به تقصیر خود افتادی از این در محروماز چه مینالی و فریاد چرا میداری
صفحهٔ ۱ از ۲