خلوتی با جامی
شمارهٔ ۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دو هفته شد که ندیدم مه دو هفته خود راکجا روم به که گویم غم نهفته خود را
۲
درآ ز خواب خوش ای بخت بد مگر بگشایمبه روی همچو مهش چشم شب نخفته خود را
۳
خدای را مکن ای باغبان مضایقه چندانکه یک نظاره کنم باغ نوشکفته خود را
۴
رمید دل ز من از زلف دام نه که نخواهمبه جز شکار تو مرغ هوا گرفته خود را
صفحهٔ ۱ از ۲