خلوتی با جامی
شمارهٔ ۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم ز جان شده بنده مه یگانه خود راکه ساخت جلوه گه ناز بنده خانه خود را
۲
قدم به خانه ام آن سرو تا نهاده به هر دمهزار بوسه زنم خاک آستانه خود را
۳
نداد دست جز اینم که ریختم ز دو دیدهبه پای او گهر اشک دانه دانه خود را
۴
کبوتر حرم او به شاخ سدره و طوبینمی دهد خس و خاشاک آشیانه خود را
صفحهٔ ۱ از ۲