خلوتی با جامی
شمارهٔ ۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه سود گریه خون چشم اشکبار مراچو نیست هیچ اثر گریه های زار مرا
۲
به رهگذار چو خاکم فتاد هان ای بختبدین طرف برسان نازنین سوار مرا
۳
نمی برم ز غم این بار جان برای خدایخبر برید ز من یار غمگسار مرا
۴
گهی که خاک شوم قالبم به باد دهیدبود که جانب کویش برد غبار مرا
صفحهٔ ۱ از ۲