خلوتی با جامی
شمارهٔ ۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کیست آن مه که درآمد ز در خلوت ماکه شد از عکس رخش نور همه ظلمت ما
۲
آفتابی ست درخشنده که از طلعت اورفت بر چرخ برین کوکبه دولت ما
۳
می سرشتیم گل محنت از آب مژه شکرکه برآمد گل راحت ز گل محنت ما
۴
جان ز کف رفت چه سازیم نثار قدمشگر پس از مرگ خرامد به سر تربت ما
صفحهٔ ۱ از ۲