خلوتی با جامی
شمارهٔ ۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبر از دل و دل از من و من از وطن جداسهل است اگر نباشم ازان سیم تن جدا
۲
سازد ز غصه همچو قبا جیب خویش چاکگر یک زمان فتد ز تنش پیرهن جدا
۳
در بیستون ز ناله من گر صدا فتدناله ز درد کوه جدا کوهکن جدا
۴
هر صبحدم ز شوق تو پیش گل و سمنمرغ چمن جدا کند افغان و من جدا
صفحهٔ ۱ از ۲