خلوتی با جامی
شمارهٔ ۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صد خارم از فراق تو در پای دل شکستوز گلشن وصال تو نامد گلی به دست
۲
پرواز گاه مرغ دلم شاخ سدره بوداز شوق دانه تو درین دامگه نشست
۳
هر کس که هست جرعه کش جام لعل توستگر شیخ پارساست و گر رند می پرست
۴
ز اوراق فضل و دفتر دانش دلم گرفتخواهم نهاد رهن می ناب هر چه هست
صفحهٔ ۱ از ۲