خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشقت که بود کعبه ارباب سلامتریگ حرمش نیست به جز سنگ ملامت
۲
شهری که نه جای تو در او خانه نگیریمدر بادیه کس را نشود عزم اقامت
۳
ذوقی رسد از نامه تو روز فراقمکز نامه طاعت نرسد روز قیامت
۴
از آتش دل سر به فلک برده علم بینبر خاک شهید غمت این ست علامت
صفحهٔ ۱ از ۲