خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که جان و دل آگاه تو را همراه استبی تو آگه نیم از خویش خدا آگاه است
۲
مدت صحبت تو عمر گرانمایه ماستآه ازین عمر گرانمایه که بس کوتاه است
۳
غم تو از دل ما در همه دلها ره کردراست است این که ز دلها سوی دلها راه است
۴
دل نمی خواست جدایی ز تو اما چه کنیمدور ایام نه بر قاعده دلخواه است
صفحهٔ ۱ از ۲