خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم پیرانه سر با خردسالی ستکه باغ حسن را نازک نهالی ست
۲
شکار آهوی شیرافکن اوستبه صحرای ختن هر جا غزالی ست
۳
خیالش تا به چشمم جای کرده ستهمه عالم به چشم من خیالی ست
۴
نشانی از شرار سینه ماستبه رویش هر کجا افتاده خالی ست
صفحهٔ ۱ از ۲