خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ازان درج گوهر تکلم خوش استوز آن غنچه تر تبسم خوش است
۲
چو مورم مکن پایمال جفاکه بر زیردستان ترحم خوش است
۳
چه می جویی از من نشان رقیبنشان رقیب از جهان گم خوش است
۴
نخواهم جدا از سگان درتجهان را که دنیا به مردم خوش است
صفحهٔ ۱ از ۲