خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که هرگز نشود زلف کجت با ما راستکار ما راست شود چون تو کنی بالا راست
۲
ما نتابیم ز روی تو نظر گرچه گرفتاز مژه چشم تو صد تیر بلا بر ما راست
۳
خلعت لطف به قد تو بریدند ای سروناید این جامه به قد دگری قطعا راست
۴
راستم با تو علی رغم همه کج نظرانگرچه فرقی نبود پیش تو از کج تا راست
صفحهٔ ۱ از ۲